O 10:00 rozpoczęły się w stolicy uroczystości Bożego Ciała – najpierw msza święta w archikatedrze św. Jana Chrzciciela, a następnie uroczysta procesja, która zatrzymała się przy czterech ołtarzach. Przy ostatnim kard. Nycz wygłosił kazanie.

Święto Bożego Ciała jest świętem ruchomym – celebracja przypada w czwartek po niedzieli Najświętszej Trójcy i jest zwane również uroczystością Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Do ustanowienia święta Bożego Ciała przyczyniła się w znacznym stopniu bł. Julianna z Cornillon (XIII w.), która miała widzenie – objawił jej się Chrystus, który prosił o ustanowienie święta Eucharystii.

Eucharystia jest cudem samym w sobie, ale nie wszyscy deklarujący wiarę katolicką potrafią zmierzyć się z faktem zaistnienia cudu podczas każdej mszy świętej. A w wierze utwierdzają niewiernych Tomaszów cuda – takie, jak ten w Sokółce, podczas którego z Hostii popłynęła krew.

Jak się okazuje – jesteśmy często skłonni do przyjęcia wiary w sposób intelektualny –a o cuda prosimy, gdy czujemy „nóż na gardle” (w postaci choroby, czy widma śmierci). Również ci, którzy proszą o cud często powątpiewają w sens swojej prośby.

Tymczasem uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa przypomina o tym, że żywy cud towarzyszy nam od kilku tysięcy lat. Wystarczy być w łasce uświęcającej i chcieć wierzyć z pokorą, aby doświadczyć działania Boga – poprzez żywą obecność Chrystusa oczyszczamy się ze złych skłonności i naprawiamy krzywizny życia.

W 1264 roku papież Urban IV ogłosił bullę Transiturus – de hoc Mundo – na podstawie której Boże Ciało miało stać świętem całego Kościoła. Niestety, papież zmarł zanim nastąpiła realizacja tego postulatu, a zrealizował go dopiero papież Jan XXII w XIX wieku.

W 1389 roku Urban VI zaliczył uroczystość Bożego Ciała w poczet świąt Kościoła i tym samym – rozpowszechnił na cały świat.