5 kwietnia 1831r. w Teatrze Narodowym w Warszawie miała prapremiera utworu „Warszawianka 1831” – polska pieśń patriotyczna, jeden z hymnów powstania listopadowego.

Oryginalnie pieśń została napisana w języku francuskim przez narodowego poetę Francji Casimira François Delavigne’a, który pozostawał pod wpływem wydarzeń powstania listopadowego (wspierając duchowo nasz narodowy zryw). Autorem najbardziej znanego polskiego przekładu był poeta i historyk Karol Sienkiewicz, zaś muzykę skomponował Karol Kurpiński. Tekst zaczął pojawiać się w prasie w marcu, natomiast właśnie 5 kwietnia 1831r. zadebiutował na deskach teatralnych – orkiestrą dyrygował sam kompozytor. Od blisko 200 lat pieśń cieszy się dużą popularnością. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku była jedną z kandydatek do miana hymnu państwowego. W okresie międzywojennym odgrywano „Warszawiankę 1831” jako sygnał programu drugiego Polskiego Radia. Obecnie towarzyszy uroczystościom wojskowym, gdzie podczas defilad odgrywana jest przez Orkiestry Reprezentacyjne Wojska Polskiego.

Utwór bogaty jest w przenośne znaczenia i zawiera nawiązania do historii zarówno Polski, jak też Francji. Motywem przewodnim jest polskie umiłowanie wolności oraz wspólnota walki o swobodę ludów Europy, która w XIX wieku łączyła często zwykłych Francuzów i Polaków.